Por. Janusz Maksymowicz, ps. „Janosz”, urodził się 27 października 1930 roku w Warszawie. W chwili wybuchu Powstania Warszawskiego miał 13 lat. Jako żołnierz Armii Krajowej służył w kompanii szturmowej P-20 w Zgrupowaniu „Sosna” (Batalion „Bug”). Walczył na Starym Mieście, skąd wraz z innymi powstańcami ewakuował się kanałami do Śródmieścia. 26 sierpnia został ranny w obojczyk. Po upadku Powstania zdołał uciec z niemieckiego transportu.

Po wojnie przez wiele lat pozostawał związany ze środowiskiem kombatanckim. Pełni funkcję Prezesa Zarządu Głównego Związku Powstańców Warszawskich, a także jest Członkiem Rady do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych przy Szefie Urzędu. Aktywnie uczestniczy w uroczystościach państwowych, spotkaniach edukacyjnych i wydarzeniach poświęconych historii Powstania Warszawskiego.

Swoim świadectwem przypomina kolejnym pokoleniom nie tylko o wydarzeniach z 1944 roku, ale również o ludziach, którzy je przeżywali. W swoich wystąpieniach mówi o solidarności, odwadze i odpowiedzialności, ale także o lęku, stracie i trudnych doświadczeniach młodych ludzi, którzy znaleźli się w centrum wojennych wydarzeń.

Szczególnie ważne są dla niego pamięć o Powstaniu Warszawskim, dobre imię weteranów oraz przekazywanie doświadczeń młodszym pokoleniom. W działalności publicznej podkreśla znaczenie wolności, pokoju, jedności i szacunku dla historii.

W Fundacji Niezawodni Janusz Maksymowicz wnosi przede wszystkim bezcenne świadectwo własnego życia oraz doświadczenie człowieka, który historię zna nie z podręczników, lecz z własnych przeżyć. Jego obecność jest ważnym elementem działań Fundacji na rzecz pamięci historycznej i budowania więzi międzypokoleniowych.